Twee jaar geleden vroeg een collega van mij of ik mee wilde doen met de RopaRun. Ze zochten nog een fietser en aangezien ik dat met enige regelmaat deed kreeg ik dus die vraag. De RopaRun? De naam wel eens horen vallen, maar wat het nu precies inhield? En zo belandde ik op de fiets naast een loper. Het was mijn eerste RopaRun ervaring en meteen een goede test. Het was het jaar van de regen. 3 uur achter elkaar op de fiets in de regen. Dan zijn er momenten waarop je je afvraagt waar je mee bezig bent, maar eenmaal in het zicht van de haven, in het zicht van de streep op de coolsingel verdwijnt die vraag en is er 1 grote ontlading, val je in elkaars armen en geniet je van alles wat er om je heen gebeurt. Dan denk je niet meer aan de regen, maar aan de prestatie en al die mensen die weer geholpen kunnen worden met het geld wat we hebben opgehaald.